تصویر بالا : معبد ابوسیمبل در مصر ، از سری عجایب صد گانهء جهان
ترجمهء عبداللطیف عبادی - نوشتهء مایکل مور ، جراد کلیمر و مایکل کرافت
معبد عظیم و باشکوه ابوسیمبل در ۲۸۰ کیلومتری شهر آسوان مصر واقع شده است . بنیانگزار این معبد رامسس دوم از بزرگترین فرعونهای مصر باستان است که به نام رامسس بزرگ نیز شناخته میشود . رامسس دوم از سال ۱۲۷۹ تا۱۲۱۳ پیش از میلاد یعنی ۳۲۰۰ سال پیش در مصر حکومت می کرد . دوران فرمانروایی او را عصر طلایی اقتصاد و فرهنگ دنیای نیل باستان می نامند چرا که بعد از او ، حکمرانی هیچ پادشاهی به اندازهء دوران وی برای سرزمین مصر دستاوردی به همراه نداشت . رامسس بزرگ به شیوه ای حکومت کرد که در طول قریب به پنجاه سال از فرمانروایی اش ، مصر همواره با همسایگانش در صلح و دوستی و آرامش بود . او در واقع “خدا – پادشاه” مصریان بود و در سراسر قلمروی تحت فرمان خویش بناهایی باشکوه ساخت و از خود بر جای نهاد . یکی از این یادمانهای عظیم ، معبد ابوسیمبل است که در ساحل رود نیل ساخته شد . رامسس دوم خود محل ساخت این معبد را انتخاب کرده بود تا آنرا به همسرش “نفره تاری” هدیه کند . معبد ابوسیمبل به دو بخش تقسیم میشود . یکی مجسمه هایی که با تراشیدن صخره ای عظیم ساخته شدند و دیگری دالانهایی که به شکل غارهایی بزرگ و باشکوه در دل کوه کنده شدند . برای ساخت این معبد هزاران کارگر با ساده ترین ابزارهای ممکن ، که تیشه هایی برنزی بودند ، بکار گرفته شدند . این کارگران هزاران هزار تن سنگ آهکی را با تیشه می کندند تا آرام آرام و وجب به وجب به درون صخره ای سترگ پیشروی کنند . حاصل کار آنها شصت متر پیشروی به درون دل کوه و ساختن معبد ابوسیمبل در دل کوه بود . رامسس دوم پس از ساخته شدن این معبد در پیامی به سازندگانش گفته بود” ای کارگران ، ای کسانی که برگزیدگان روی زمین هستید ، ای مردان خستگی ناپذیر ، با دستان توانای شما ، هر تعداد بنای باشکوه که بخواهم ساخته میشوند . شما با تجربه هایتان صخره های سنگی را تبدیل به نشان توانایی و اعتماد به نفس خود می کنید” . شگفت انگیزترین راز معبد ابوسیمبل آن است که در ساختن این معبد تو در توی چندگانه و تراشیدن پیکره هایش ، هیچگونه مصالح ساختمانی به کار نرفته و صرفا” با کندن و تراشیدن صخره اهای ساحل رود نیل ساخته شده اند
مجسمه ها و پیکره هایی عظیمی که مردان خستگی ناپذیر سرزمین مصر در ۳۲۰۰ سال پیش برای رامسس دوم با تراشیدن و گندن کوه های آهکی حاشیهء رود نیل ساختند ۲۲ متر ارتفاع دارند . این مجسمه ها همگی پیکرهء رامسس دوم هستند و در دو سوی ورودی آن معبدی که در دل کوه کنده شده است قرار گرفته اند . در کنار این پیکره ها مجموعهء نامها و القاب رامسس دوم نوشته اند که از جملهء آنها “ محبوب آمون ” است . رامسس دوازده اسم و عنوان سلطنتی داشت که محبوب آمون رایج ترین و مهمترین آنها بود . دیگر نامهایی که زیر پیکره های رامسس دوم در معبد ابوسیمبل دیده میشوند عبارتند از فرزند آتون ، فرزند شاه ، خدای هر دو سرزمین ، همنشین خدای خورشید و .. غیره . درون معبد کاویده در دل کوه ، هشت ستون سنگی نیز تراشیده و ساخته شده اند . نشان ها و نوشته های درون معبد همگی نشانگر داستانهایی دربارهء پیروزی های نظامی مصریان بر سپاه سوری ها ، لیبیایی ها و هیتی تی ها هستند که در نبردی به نام جنگ کادش از سپاه رامسس دوم شکست خوردند . چهار مجسمه نیز در درون معبد نمایندگان خدایانی به نام ری هاراختی ، ری پتاها ، و آمون ری هستند که در کنار پیکره های رامسس دوم خدا – پادشاه مصر – حک شده اند . عجیب ترین نکتهء این معبد سطح تخصص و دانش مهندسین مصری در ۳۲۰۰ سال پیش . یکی از این نکات شگفت انگیز این است که هر ساله دو بار – در روزهای دوم اکتبر و بیستم فوریه – نور خورشید مستقیما” وارد معبد میشود و به دو مجسمه ای می تابد که پیکرهء رامسس دوم و نماد همنشینی وی با خدای خورشید اند . و نکتهء جالبتر اینکه از این دو روز یکی سالروز تولد رامسس دوم هست و دیگری سالروز به تخت نشستن وی
تصویر بالا: درون معبد ابوسیمبل
پس از ساخته شدن معبد اصلی و عظیم ابوسیمبل ، رامسس دوم تصمیم گرفت به شکرانهء ساختن این معبد ، معبد کوچکتری را نیز در کنارش بسازد و به خدایی به نام هاتور ایبشک هدیه کند . این معبد نیز به همان شکل معبد نخستین – اما در مقیاسی کوچکتر – ساخته شد و کارگران مصری برای ساختن و بناکردنش تا عمق ۲۱ متری دل کوه را کندند و آن را به شکل غاری تالار گونه درآوردند . تالاری که در آن شش ستون در راهروی معبد و اتاق هایی در دو سوی آن قرار دارند . مجسمه هایی که در آن تراشیده شده اند نیز هر یک به ارتفاع ده متر و به شکل رامسس دوم ، همسرش نفره تاری و نیز هاتور ساخته شده اند . رامسس دوم ظاهرا” آنچنان همسرش را دوست میداشته که دستور داده بود مجسمه های خودش و همسرش – نفره تاری – را به یک اندازه بسازند ، کاری که در دوران مصر باستان بسیار عجسیب و باور نکردنی به نظر می آمد
در دههء ۱۹۶۰ و زمانی حکومت وقت مصر تصمیم گرفت سد عظیم آسوان را بر رود نیل بسازد ، مشخص گردید که با شروع آبگیری دریاچهء پشت آن سد ، معبد و مجسمه های ابوسیمبل به زیر آب فرو خواهند رفت . تنها راه حل ممکن برای نجات این اثر ارزشمند و باستانی این بود که معبد ابوسیمبل با تمام پیکره ها و مخلفات و متعلقاتش از کنارهء رودخانهء نیل برداشته شوند و به نقطه ای دورتر منتقل گردند! این طرح اگر چه در آن زمان غیر ممکن به نظر می رسید ، اما دولت مصر این کار را کرد و نجات ابوسیمبل از غرق شدن به زیر آب را ممکن نمود . در آن پروژهء عظیم ، بیش از بیست هزار تن مجسمه و سنگنوشته و پیکره را به ۱۰۳۶ قطعه تقسیم کردند و از هم جدا نمودند . بعد این قطعات را به منطقه یا دورتر و مرتفع تر بردند و روی هم سرهم بندی کردند . به این ترتیب معبد ابوسیمبل صحیح و سالم ، دوباره در جایی دیگر ظاهر شد . برنامهء انتقال معبد ابوسیمبل به نقطه ای دورتر ، در نوع خود یک انقلاب فنی بود که مصری های انجامش دادند و در سال ۱۹۶۸ به پایان رسید
تصویر بالا : پیکره های رامسس دوم ومعبد ابو سیمبل از روبرو . روی عکس کلیک کنید تا بزرگتر و زیباتر دیده شود
خلاصهء اطلاعاتی که خوب است دربارهء این بنای عظیم و ساختهء دست بشر بدانید به این شرح است : ء
ساختن همهء بخشهای معبد ابوسیمبل (ابوسمبل) از سال ۱۲۹۰ تا ۱۲۲۴ پیش از میلاد بطول انجامید
تا سال ۱۸۱۳ کسی از پیشینه و هویت معبد ابوسیمبل و مجسمه هایی که بعدها مشخص شد متعلق به رامسس دوم هستند خبری نداشت . تا آینکه در آن سال یک خاورشناس سویسی به این پی حقیقت برد
تا سال ۱۸۱۷ کسی از اعماق معبد ابوسیمیل اطلاعی نداشت و در طول بیش از سه هزار سالی که بر آن گذشته بود ، ورودی های معابد اصلی و ینز کوچک ابوسیمبل فرو ریخته و بسته شده بودند . در واقع کسی اطلاعای نداشت که درل آن صخره های چه بنایی کنده و ساخته شده است . خاورشناسان اروپایی ، پس از هزاران سال ، نخستین کسانی بودند که معابد کوچک و بزرگ ابوسیمبل را دوباره کاویدند تا به عمق جهان شگفت انگیز آنها رسیدند
عملیات ساخت سد آسوان مصر – به کمک روس ها – از سال ۱۹۶۰ تا سال ۱۹۷۰ بطول انجامید
بین سالهای ۱۹۶۴ و ۱۹۶۸ یعنی در طول چهار سال ، معبد و پیکره های ابوسیمبل مصر – پیش از آبگیری سد آسوان – با موفقیت کامل به نقطه ای دورتر و مرتفع تر برده شدند و دوباره از نو ، در آنجا سرهم بندی شدند . در واقع جای اصلی و واقعی این معبد اکنون در اعماق دریاچهء پشت سد آسوان مدفون است
برای آشنایی بیشتر با عجایب صدگانهء جهان مطلب زیر را بخوانید



این جمله رامسس “شما با تجربه هایتان صخره های سنگی را تبدیل به نشان توانایی و اعتماد به نفس خود میکنید ” .خیلی مرا تحت تاثیر قرار داد . من نمی دانم چگونه کارگران توانستند با وسایل ابتدایی ان زمان یک چنین شاهکاری خلق کنند ؟ ولی با خواندن این متن احساس غرور به من دست داد ؛که من هم یک انسانم . و می توانم اگر بخواهم مثل این کارگران با کمترین امکانات ، بیشترین ها و بزرگ ترین ها را خلق کنم !!!! مانند شما که با کوشش و تلاش بسیار خواندن این متن را برای من و دیگران ممکن کردید . بهترین سپاس ها نثار شما
.
پاسخ : ممنونم از لطف شما . راستش را بخواهید خودم هم در شگفت بودم از این عظمتی که مصریان در ۳۲۰۰ سال پیش داشته اند
ساختن معبد تا پروژه انتقال … جذاب و شگفت آور بود
ممنون از شما آقای عبادی عزیز از ایده معرفی عجایب صدگانه جهان و همچنین به خاطر ترجمه تحسین برانگیز شما، مشتاق انتشار ترجمه های زیبای شما از این بخش هستم
.
پاسخ : ممنونم . لطف دارید . حتما” بخشهای دیگر آن را هم منتشر خواهم کرد
یکی از این نکات شگفت انگیز این است که هر ساله دو بار – در روزهای دوم اکتبر و بیستم فوریه – نور خورشید مستقیما” وارد معبد میشود و به دو مجسمه ای می تابد که پیکرهء رامسس دوم و نماد همنشینی وی با خدای خورشید اند . و نکتهء جالبتر اینکه از این دو روز یکی سالروز تولد رامسس دوم هست و دیگری سالروز به تخت نشستن وی.
خسته نباشید. عالی بود. خیلی ممنون
.
پاسخ : ممنونم . لطف دارید . بله دقیقا” همین است . اینکه مصریان در ۳۲۰۰ سال پیش یک چنین تمدن درخشانی داشته اند موجب شگفتی است
سلام جناب عبادی
از شما بابت ترجمه روانتان و وقتی که برای ترجمه این اثر گرانبها می گذارید صمیمانه تشکر می کنم.
به شدت مشتاق خواندن ترجمه بخش بعدی کتاب هستم.
موفق باشید و پایدار
.
پاسخ : سلام جانم . ممنونم از لطف شما . بزودی ترجمهء قسمتهای دیگری از آن را منتشر می کنم
تصاویر دل انگیزی بودند . من همیشه دوست داشته ام که از چنین مکانهایی دیدن کنم . جاهایی تاریخ .. ء
.
پاسخ : ممنونم . البته لطف کنید و به زبان فارسی کامنت بنویسید تا مجبور به ترجمه کردنش نشوم
لینکتان میکنم سر فرصت مطالبتون بخونم
تمدن مصریان آدم را به فکر فرو می برد.
از شما هم به خاطر این ترجمه ی زیبا ممنونم.