من خیلی وقت پیش این پست را خوانده بودم و حتی متن کوتاهی برای آن نوشتم ولی چون شاهدی بر ادعا های خود نداشتم آن را نفرستادم. امروز متنی در سایت همشهری(http://www.hamshahrionline.ir/news-115419.aspx) دیدم که برگرفته بود از نظرات شخصی به اسم رنه گنون بود. رنه گنون محقق سنت گرای فرانسوی بود که در سال ۱۹۱۲ به دین اسلام در آمد. به یاد این پست افتادم و گفتم مطالبی رو در این پست بنویسم.

در پاراگراف آخر لینک اشاره شده از قول رنه گنون می نویسد که “مسلمانان واسطه انتقال علم و فلسفه یونانی به اروپا بوده‌اند و اگر آنان نبودند، اروپایی‌‌ها مدت‌های مدیدی نسبت به این معارف در جهل باقی می‌ماندند.”

من نتوانستم مستقیما این نظرات در سایت های دیگر پیدا کنم. سایت هایی که به آن سر سزدم:
http://www.reneguenon.com/
http://www.worldwisdom.com/public/authors/Rene-Guenon.aspx

به نظرم این سخن به واقعیت نزدیک تر است چرا که اروپا در رنسانس تمدن اسلامی را ادامه نداد بلکه به فلسفه یونانی برگشت. در این یادآوری مسلمانان نقش اساسی داشتند. چراکه در آن دوران کتاب های بسیاری از مسلمانان به زبان های اروپایی ترجمه شد و مدارس فراوانی در شهر های اسپانیا ساخته شد. در این دوره دانشمندانی نظیر ذکریای رازی، فارابی، بوعلی سینا، ابوریحان بیرونی، عمر خیام در قرن ۹ تا ۱۱ میلادی و خواجه نصیر الدین طوسی در قرن ۱۳ میلادی در مسلمانان بودند که آثار فیلسوف ها و دانشمندان یونانی را نقد می کردند.

در نهایت به نظر می رسد ورود مسلمین به غرب همچون تلنگری بر شروع رنسانس تاثیر داشته است و آن ها را به یاد دوران یونان باستان انداخت تا بتوانند به کمک یافته های دانشمندان ما به دوران شکوه قبلی خود را برگرداند.

و نکته بسیار مهم در این تحلیل تاریخی، تاثیر یا عدم تاثیر تمدن مسلمانان بر رنسانس، این است که چرا ما تلنگری نمی خوریم تا مانند آن دوران پیشرو تولید علم و معرفت در دنیا باشیم؟

اگر ممکن است بیشتر در این زمینه توضیح بدهید