تالیف و ترجمه : عبداللطیف عبادی

همهء دایناسورها چهار دست و پا داشتند . دایناسورها برخلاف خزندگانی مانند مارها ، در طول صدها میلیون سالی که تکامل یافته تر شدند ، دست و پایشان حفظ شد

برخی از دایناسورهای عظیم الجثه و گیاهخواری مانند جاننشیکا که جزو سائوروپودس ها محسوب میشد همیشه روی چهار دست و پایش می ایستاد و راه می رفت

به دایناسورهایی که روی چهار دست و پا راه می رفتند کوادروپدال می گویند

در میان دایناسورهایی که روی دو په راه می رفتند و می ایستادند از هر دو نوع گوشتخوار و گیاهخوار وجود داشت اما تقریبا همهء دایناسورهایی که روی چهار دست و پا راه می رفتند گیاهخوار بودند

بسیاری از دایناسورهایی که روی دو پا راه می رفتند – مانند هیپسیولفودون که در تصویر بالا دیده میشود – دستان کوچکی داشتند که از آنها به عنوان بازویی برای گرفتن غذا و گذاردن در دهان خود استفاده می کردند اما دایناسورهای گوشتخوار و درنده دستهایی قدرتمندتر داشتند ، هر چند که برای حمله به شکارشان بیشتر از قدرت دندانهای خود استفاده می کردند و نه دستهایشان

دایناسورهایی بودند که می توانستند هر گاه بخواهند روی دو پای خود بایستند و راه بروند و یا هر چهار دست و پای خود . این نوع دایناسورها ادمونتوساروس نام دارند

به دایناسورهایی که روی دو پا راه می رفتند بای پدال و به دایناسورهایی که روی چهار دست و پا راه می رفتند کوادروپدال و به دایناسورهایی که می توانستند هم روی دو پا و هم روی چهار دست و پا راه بروند بای پدال – کوادروپدال می گویند

تفاوت دست خزندگانی مانند کروکودیل و مارمولک در این هست که این جانوران دستشان در دو سمت بدنشان قرار گرفته است و آنها قادر به بهم رساندنشان و مثلا” رفتن طعمه و یا برداشتن لقمه ای با آنها نیستند . در صورتی که دستهای دایناسورها رو به جلو می آمدند و برایشان کاربردی مانند دست انسان داشتند

دایناسورهایی که روی دو پا راه می رفتند می توانستند روی پایشان بطور عمودی و صاف بایستند و سینه شان را جلو بدهند . این توانایی به آنها کمک می کرد تا بتوانند در یافتن غذا موفقتر عمل کنند و همین باعث شد تا نسبت به انواع دیگر جانوران بیشتر باقی بمانند